CrossOver in gesprek met kamerleden

Donderdag 4 februari 2010 was in Dudok Den Haag een lunch tussen leden van de Tweede Kamer en het bestuur van Kennis- en Innovatiecentrum CrossOver. Er werd onder meer gesproken over het ontbreken van samenhang tussen verschillende organisaties die zich richten op jongeren met een beperking. Ook werden afspraken gemaakt hoe CrossOver de Tweede Kamerleden kunnen helpen bij de uitoefening van hun taken.

Hans Kamps schetste als voorzitter de drive en ambities van CrossOver. Uit de krachtenveldanalyse waarop CrossOver onder meer haar strategie en activiteiten bepaalde, blijkt dat in ons land zon 360 instellingen zich richten op jongeren met een beperking. En dat er ondanks dat enorme aanbod geen aandacht is voor participatie en geen aandacht voor werkgevers. Bovendien weten al die organisaties niet of nauwelijks van elkaars activiteiten, laat staan dat er sprake is van samenwerking of afstemming. Samenhang brengen is dan ook een cruciaal thema in de programmering van CrossOver. De fractiewoordvoerders gaven aan het probleem van het ontbreken van samenhang te herkennen. Ze zien dat het moeilijk is om verbanden te leggen tussen bijvoorbeeld zorg en arbeidsparticipatie en zorg en onderwijs. CrossOver gaf aan hen te willen helpen bij het hanteerbaar maken en houden van die complexiteit.

Wat helpt jongeren met een beperking nu echt? vroegen de fractievertegenwoordigers zich af. De bestuursleden gaven verschillende mogelijkheden aan:

• Bestuurslid Robin Linschoten pleit voor het oplijnen van het accountmanagement rond jongeren met een beperking, dat voor deze groep jongeren sectoroverstijgend oplossingen kan realiseren.
• Bestuurslid Ankie Verlaan wijst op de heilloze trend in ministeries om bij signalering van deze en vergelijkbare problemen een themadirectie in het leven te roepen. Standaard met beperkt budget en beperkte daadkracht. Met het opleveren van de eindnotitie door deze directie lijkt het probleem afgedaan.
• Tijdige signalering in het primair onderwijs is zeer relevant. Op basis daarvan kan het betreffende kind goede begeleiding krijgen en een pakket adequate voorzieningen.
• Het speciaal onderwijs heeft van oudsher de grootste link met Wajong en juist daar waar ze het hardst nodig zijn vind je de zorgteams niet terug, stelt bestuurslid Hans Spigt. Ook zit het speciaal onderwijs vaak niet aan tafel bij relevante ontwikkelingen en initiatieven. Binnen het speciaal onderwijs is bovendien geen kennis van de arbeidsmarkt. Maak arbeid en arbeidsmarkt tot een gespreksonderwerp tegen het moment dat de jongere het speciaal onderwijs verlaat.
• Hans Kamps beschrijft het enthousiasme rond de vakcolleges, die gekoppeld aan bedrijfstakopleidingen - het vso verlengen tot 6 jaar en in de laatste 2 jaar werk en leren combineren. Van VROM, via FZ, OCW tot SZW: iedereen vindt het een geweldig idee. Maar dan komt de vraag naar financiële bijdrage aan de school en wijzen alle enthousiaste ministeries naar elkaar.
• Op laagwaardige arbeid moet acquisitie gepleegd worden door de WSW-bedrijven. Want je leert het meest op de werkvloer en 80% van de doelgroep heeft geen startkwalificatie. Maar, stelt Stef Blok na 1 jaar is er een massale uitstroom. Geestdodend werk blijft niet lang leuk. Beter iets dan niets vindt Hans Kamps. Gebruik dan dat jaar maar voor voorzichtige carrièrestapjes.
• Bestuurslid Hannie van Leeuwen vindt de focus van de WMO teveel lokaalgericht in plaats van regionaal. Dat ondermijnt de effectiviteit.
• Hans Kamps wijst aangevuld door Tofik Dibi op het ontbreken van bruggen tussen Jeugdzorg en JJIs. Je weet precies wanneer iemand de poort uitkomt van een betreffende instelling, maar niemand doet iets.
• Directeur Yolan Koster signaleert dat de opleiding kindergeneeskunde uitsluitend gericht is op ziek zijn en beter worden, maar niet op levenskunst en participatie. Die elementen zouden geïntegreerd moeten worden in de opleiding en binnen de zorginstellingen.
• Het beroep dat we op werkgevers doen is gigantisch, signaleren de aanwezigen. De materie is te complex. Zo zouden onder meer arbeidsintegratieregelingen en financiële regelingen moeten worden samengevoegd. Ook de werkgeversservicepunten en Wajongservicepunten lijken nog niet in staat om de administratieve last bij werkgevers afdoende te verlichten. ABU wil als uitvloeisel van hun CAO-afspraak 50 Wajongers in dienst nemen. CrossOver zal afspraken maken met de ABU om de voortgang van het proces te volgen inclusief de samenwerking met het UWV en de uiteindelijke resultaten.

De afspraken
Hoe kunnen we jullie helpen bij de uitoefening van jullie taken?, vraagt Yolan Koster de fractieleden ten slotte. De leden van de Tweede Kamer gaven aan: geef ons de handvatten voor het ontzorgen van werkgevers. En schets ons daarnaast ook hoe andere landen hun aandacht voor jongeren met een beperking vormgeven - en reik good practices aan. CrossOver gaf aan voor beide te zorg te dragen. Het onderzoek naar internationale ontwikkelingen loopt al binnen CrossOver en wordt in het najaar afgerond. Het opstellen van de handvatten voor ontzorging wordt opgepakt met als streefdoel om de informatie al voor de zomer op te leveren.

De aanwezige fractieleden stellen op hun beurt dat ze zich hard zullen maken voor een financieringsstroom vanuit het budget voor jeugdwerkloosheid naar de vakcolleges.

Lees het gehele verslag